✍گیل همتا _#معصومه_پاداش_ستوده

حمله آمریکا به ونزوئلا، بیش از آن‌که یک اقدام سیاسی یا امنیتی باشد، نمایش عریان طمع اقتصادی است. دونالد ترامپ با بهانه‌های تکراری «دموکراسی» و «حقوق بشر»، در عمل دست به یکی از آشکارترین پروژه‌های دستبرد به منابع انرژی جهان زد؛ نفت، هدف اصلی این تهاجم بود.
ونزوئلا با دارا بودن بزرگ‌ترین ذخایر نفتی اثبات‌شده جهان، همواره خار چشم سیاست‌های سلطه‌طلبانه آمریکا بوده است. تحریم، فشار، تهدید و نهایتاً حمله، حلقه‌های یک زنجیر واحدند: تصاحب نفت و کنترل بازار انرژی به نفع واشنگتن. ترامپ نه منجی مردم ونزوئلا، بلکه نماینده تمام‌قد شرکت‌های نفتی و سرمایه‌داران آمریکایی است.
آنچه در ونزوئلا رخ داد، یادآور یک واقعیت تلخ است: برای آمریکا، نفت هنوز از جان ملت‌ها ارزشمندتر است؛ حتی اگر نام این غارت، «آزادی» گذاشته شود.